Dr Krzysztof Spałek (1970 – 2019)

Botanik, fitosocjolog, nauczyciel akademicki był od 1995 roku związany z Instytutem Biologii i Ochrony Środowiska, następnie Katedrą Biosystematyki i Instytutem Biologii Uniwersytetu Opolskiego.

Dr Krzysztof Spałek był synem Ziemi Opolskiej, badaczem śląskiej roślinności, botanikiem z pasją i historycznym zacięciem. Oko Krzysztofa odróżniało tysiąc odcieni zieleni, znał z imienia ponad dwa tysiąc gatunków roślin i z pasją odsłaniał kolejne ich tajemnice. Żył i pracował w swoim ukochanym Krasiejowie, miejscu dla Niego mistycznym, miejscu, które dawało Mu przez wiele lat niezwykłą siłę odkrywania.

Krzysztof Spałek, urodził się 15 marca 1970 r. w Ozimku i od lat dziecięcych żywo interesował się przyrodą. Nigdy nie miał wątpliwości, że chce zostać biologiem. Jego badania nad florą Opolszczyzny pozwoliły mu uzyskać w 1994 roku tytuł magistra w Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego, a w roku 1999 stopień doktora nauk biologicznych.

Od zawsze swoją działalność zawodową wiązał ze Śląskiem Opolskim. Po studiach podjął pracę jako asystent w Instytucie Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Opolskiego, gdzie od 2000 roku pracował jako adiunkt.

Aktywność naukowo-badawcza dra Krzysztofa Spałka była bardzo szeroka, a posiadany dorobek publikacyjny rzadko spotykany i bogaty. Dotyczył on głównie florystyki, fitosocjologii, ochrony przyrody, ale także faunistyki, biologii konserwatorskiej, hydrobiologii i dendrologii.
Liczne są także opracowania popularno-naukowe, w tym albumy i monografie, a także organizowane przez różne instytucje wystawy jego fotografii. Działalność popularyzatorska Krzysztofa miała ogromne znaczenie w pogłębieniu wiedzy o florze i faunie mieszkańców naszego regionu i świadomości potrzeby ochrony dziedzictwa przyrodniczego.

Łącznie dr Krzysztof Spałek był autorem ponad 150 publikacji naukowych oraz ok. 250 popularno-naukowych, które ukazywały się zarówno w Polsce jak i za granicą. Unikalność Jego dorobku polega m.in. na niezwykłej rozpiętości tematycznej oraz zróżnicowaniu prac. Publikował zarówno w prestiżowych międzynarodowych periodykach botanicznych, etnobiologicznych czy ekologicznych, ale także na regionalnych łamach czasopism profesjonalnych i dzienników.

Dzięki jego badaniom poznano wiele nieznanych wcześniej stanowisk rzadkich roślin, także takich uważanych już za wymarłe w naszym regionie. Opisał wiele nowych dla Polski zbiorowisk roślinnych. Była współautorem Czerwonej księgi roślin województwa opolskiego, pierwsze tego typu regionalnego opracowania w Europie. Dzięki niemu uzyskaliśmy dokładną dokumentację szaty roślinnej kilkunastu rezerwatów przyrody województwa opolskiego, a także wielu innych terenów. Stały się one podwaliną pod utworzenie wielu ważnych obszarów prawnie chronionych, w tym rezerwatów, Stobrawskiego Parku Krajobrazowego, wielu użytków ekologicznych i zespołów przyrodniczo-krajobrazowych.

Przewrotność losu sprawiła, że nie botaniczne odkrycia ani też działalność na polu ochrony przyrody spowodowały, że świat usłyszał o młodym naukowcu z Opola. Jednym z najważniejszych odkryć dra Spałka stało się odnalezienie, w nieodległym od jego domu rodzinnego wyrobisku iłów, kości i śladów zwierząt triasowych. Intuicja i głęboka świadomość przyrodnicza kazały mu zająć się krasiejowskimi kośćmi, co z czasem okazało się odkryciem na skalę światową. Dziś mało kto zdaje sobie sprawę, przechadzając się po ogromnym jura parku, że odkrycie to zawdzięczamy skromnemu pasjonatowi przyrody z okolicznej wioski.

Doktor Krzysztof Spałek nie stronił od codziennego życia regionu. Mimo wielu obowiązków związanych z pracą naukową chętnie i często udzielał wywiadów, był współpracownikiem regionalnych gazet, odwiedzał z prezentacjami i wykładami wiele szkół w naszym województwie. Ten nieoceniony wkład dra Spałka został uhonorowany przez kapitułę z trzech śląskich województw przyznaniem mu w roku 2002 nagrody Karola Miarki, która przyznawana jest osobom wnoszącym trwałe, humanistyczne wartości do kultury narodowej.

Drogi Krzysztofie, zawsze podziwialiśmy Twoje botaniczne i pozaprzyrodnicze pasje. Kilka dni temu otwieraliśmy w Twoim imieniu wystawę fotograficzną o podwodnym świecie roślin, i nigdy byśmy nie przypuszczali, że będzie to ostatnia wystawa w Twoim życiu.

W Twojej osobie, Opolszczyzna utraciła niezastąpioną i piękną postać odkrywcy, pasjonata, gawędziarza o śląskiej przyrodzie, śląskich kwiatach i śląskich botanikach.

Dziękujemy Ci za wszystko. Cześć Twojej pamięci.

Koleżanki i koledzy z Instytutu Biologii Uniwersytetu Opolskiego

Witryna, którą obecnie przeglądasz, wykorzystuje pliki cookies w celu poprawnej realizacji dostarczanych usług i informacji oraz w celach gromadzenia anonimowych informacji statystycznych. Więcej informacji >>

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close